De lotus en papyrus binnen de mythologie
Uit Kemet
De lotus en papyrus waren vanaf het Oude Rijk de symbolen voor respectievelijk Opper- en Neder-Egypte. Maar beide planten speelden ook een belangrijke rol binnen de mythologie.
Het woord voor lotus is![]()
(sesjen). Volgens de Hermopolitaanse scheppingsmythe rees een enorme lotusbloem op uit het oerwater. Van daaruit kwam de zon op. Het openen van de kelk in de ochtend werd gezien als het vrijmaken van de weg voor de jonge zonnegod Chepri of het zonnekind Harpokrates. Iedere ochtend steeg de godheid opnieuw uit het oerwater op. Het verschijnen van de jonge zonnegod staat beschreven in spreuk 15 van het Dodenboek. Dit motief werd opgevat als het symbool voor de regeneratie en wederopstanding na de dood. De lotusbloem werd om die reden ook geassocieerd met de god Osiris en de begrafeniscultus. In spreuk 81a van het Dodenboek wordt de dode zelfs aan de lotusbloem gelijkgesteld. Het vignet dat bij de spreuk wordt weergegeven, vertoont een geopende lotusbloem waaruit het hoofd van de overledene tevoorschijn komt. In het graf van Toetanchamon is een houten beeldje aangetroffen waarin deze symboliek driedimensionaal wordt uitgedrukt. De tekst van spreuk 81a bedeelt de overledene als lotusbloem macht over de levenstijd toe:
Spreuk om de gestalte aan te nemen van een lotusbloem.
Ik ben die reine lotusbloem, die uitgaat uit de lichtglans, die aan de neus van Ra is.
Ik breng mijn tijd door en meet hem aan Horus.
Ik ben de reine (bloem), die uitging uit het veld.
HP
Bronnen: - An Ancient Egyptian Herbal - Manniche - Anch, Blumen für das Leben, Pflanzen im alten Ägypten - Schoske
